Blog

జ: లైంగిక సంయోగం సమయంలో నిశ్వాసం 72 అంగుళాల వరకు వెళ్ళి చాలా ఎక్కువ శక్తి నష్టం జరుగుతుంది. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం పొందడానికి ఈ శక్తిని సంరక్షించడం అవసరం.

జ: బాహ్య నాడి శోధన వేళ్ళతో ముక్కుపుటాలను మార్చి మార్చి మూసుకుంటూ బాహ్య గాలిని లాగడం. నిజమైన Pranayama అంతర ప్రక్రియ, ముక్కును తాకకుండా, అంతర ప్రాణశక్తిని మథనం చేసి దివ్య కాంతిగా శుద్ధి చేయడం.

జ: మరణంలో ప్రాణశక్తి చివరి నిశ్వాసం ద్వారా బయటకు వెళ్ళిపోతుంది. Samadhi లో ప్రాణశక్తి చివరి ఉచ్ఛ్వాసనంతో లోపలే ఉంటుంది, BHRUMADHYAM వద్ద నిలిచి, SUSHUMNA ద్వారా మూడవ వెంట్రికిల్‌లో దివ్య కాంతిగా స్థిరపడుతుంది.

జ: IDA (చంద్ర నాడి) ఎడమ వైపున పరా-సానుభూతిక వ్యవస్థ, చల్లదనం ఇస్తుంది. PINGALA (సూర్య నాడి) కుడి వైపున సానుభూతిక వ్యవస్థ, వేడి ఇస్తుంది. SUSHUMNA కేంద్ర కాలువ – Pranayama ద్వారా IDA-PINGALA సమతుల్యమైనప్పుడు ప్రాణం ఇక్కడ ప్రవహిస్తుంది.

జ: ప్రతి వ్యాధికి మానసిక (PSYCHO) మరియు శారీరక (SOMA) భాగాలు ఉంటాయి. మనం కేవలం శారీరక భాగాన్ని చికిత్స చేస్తూ మానసిక భాగాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నాము, అందుకే వ్యాధులు పూర్తిగా నయం కావు.

జ: Pranayama శ్వాసన దశను పొడిగిస్తుంది (PRANA + AYAMA). శ్వాసను పట్టుకొని ప్రాణశక్తిని మథనం చేయడం ద్వారా వేడి (యోగాగ్ని) ఉత్పన్నమవుతుంది. ఉచ్ఛ్వాసనం నిశ్వాసం కంటే పొడవుగా మారడం వల్ల శక్తి సంరక్షించబడుతుంది.

జ: ప్రతి శ్వాస చక్రంలో 4 అంగుళాల తేడా ఉంటుంది. నిమిషానికి 15 శ్వాసలతో, రోజుకు 86,400 అంగుళాల దివ్య శక్తి నిశ్వాసం ద్వారా నష్టపోతుంది.

జ: వాటి మధ్య ప్రత్యక్ష సంబంధం ఉంది. మనస్సు చంచలంగా ఉంటే శ్వాస వేగంగా ఉంటుంది; మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉంటే శ్వాస నెమ్మదిగా ఉంటుంది. శ్వాసను నియంత్రిస్తే మనస్సు కూడా నియంత్రించబడుతుంది.

జ: యోగాసనాలు కేవలం భంగిమా వ్యాయామాలు, అవి యోగంలో ఒక భాగం మాత్రమే. యోగం అంటే ప్రాణశక్తి మరియు మనస్సును నియంత్రించడం ద్వారా సాధించే సర్వోన్నత శ్రేయస్సు స్థితి, ఇది Jeevatma మరియు Paramatma సంయోగం.