Blog

జ: కాదు. ‘అగ్రజుడు’ అంటే మొదటి వాడు అని తెలిసినట్లు, ‘నాసికాగ్రం’ అంటే నాసిక యొక్క అగ్ర (మొదటి, ముందరి) భాగం — అది భ్రూమధ్యం. గీత చెప్పేది కళ్ళు పైకెత్తి భ్రూమధ్యంపై నిలపడం — ముక్కు కొన చూడడం కాదు.

జ: ఇడ, పింగళ, సుషుమ్న — ఈ మూడు నాడులు అజ్ఞ చక్రం (భ్రూమధ్యం) వద్ద కలిసే సంగమం. ప్రాణాయామంలో ప్రాణం ఇడ-పింగళ నాడుల నుండి విరమించి సుషుమ్నలో ప్రవేశించినప్పుడు ఇది జరుగుతుంది. ప్రాణం బ్రహ్మరంధ్రానికి చేరినప్పుడు శ్వాస ఆగి సమాధి కలుగుతుంది

జ: లేదు. ప్రాణాయామం = ప్రాణ + ఆయామ = ప్రాణాన్ని పొడిగించడం. ఉచ్ఛ్వాసంలో పైకి వెళ్ళే ప్రాణాన్ని సుషుమ్న మార్గంలో మరింత పైకి పొడిగించడమే ప్రాణాయామం. వేళ్ళతో ముక్కు మూసుకుంటే బాహ్య నాడీ శోధనమే అవుతుంది — లోపల పని జరగదు.

జ: ఆక్సిజన్ కేవలం ఉత్ప్రేరకం — రక్త ప్రసరణకు సహాయపడుతుంది మాత్రమే. నిజమైన జీవనాధారం లోపలి ప్రాణం — జ్ఞానంతో కూడిన చైతన్య శక్తి. లోపలి ప్రాణం తగ్గిపోతే ఎంత ఆక్సిజన్ ఇచ్చినా, వెంటిలేటర్ పెట్టినా ఉపయోగం లేదు.

జ: లేదు. కళ్ళు మూసుకుంటే అది అధోముఖం — నిద్రలో వలె. అంతర్ముఖం అంటే మనస్సు మరియు జ్ఞానం తమ మూలమైన ఆత్మ వైపు తిరిగి ప్రయాణించడం — అది ఊర్ధ్వముఖంతో కలిసి ఉండాలి. కళ్ళు పైకెత్తి, భ్రూమధ్యంపై కేంద్రీకరించడమే సరైన పద్ధతి.

యోగం యొక్క అంతిమ లక్ష్యం Moksha (విముక్తి) లేదా Mukti (బంధం నుండి విడుదల) సాధించడం. ఇది Pranayama ద్వారా ప్రాణశక్తిని Samadhi స్థితిలో దివ్య కాంతిగా మార్చడం ద్వారా సాధ్యమవుతుంది.

జ: లైంగిక సంయోగం సమయంలో నిశ్వాసం 72 అంగుళాల వరకు వెళ్ళి చాలా ఎక్కువ శక్తి నష్టం జరుగుతుంది. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం పొందడానికి ఈ శక్తిని సంరక్షించడం అవసరం.

జ: లైంగిక సంయోగం సమయంలో నిశ్వాసం 72 అంగుళాల వరకు వెళ్ళి చాలా ఎక్కువ శక్తి నష్టం జరుగుతుంది. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం పొందడానికి ఈ శక్తిని సంరక్షించడం అవసరం.