1.Pragnanam Brahma: Pragna is knowledge or intelligence. All beings have pragna. The wise man sees it in all beings. That pragna is Brahmam. According to Mandukya goudapada karika there is kalpita and akalpita pragna. When anesthesia is given to a patient we are only numbing kalpita pragna. If one crosses over jagrit, swapna and sushupti, in the turia state kalpita pragna is annihilated. So the seeker with the aid of pranayama takes the jiva to the center of eyebrows reaching the turiya state. That yogi is the knower of the meaning of pragnanam brahma.
2. Aham Brahmasmi: Varahopanishat states that mind is the lord of senses, prana vayu is the lord of mind, laya yoga is the lord of prana vayu. With the help of laya yoga ie; pranayama the yogi reaches chidakash in the turiya. He experiences the entire creation as light only, and he is everything, reaches aham brahmasmi state.
3. Tatwamasi: Tat, iswara + twam, jiva, asi = is. Iswara that is param jyoti coming downward from the center of eyebrows gathers ego and attachments becoming jiva. Gradually with the help of yoga he turns prana upwards and merges it with atma becoming swarupa of Brahman himself. This cannot be achieved by intellectual discussions or listening to pravachans only by yoga sadhana.
4. Ayamatma brahma: Ayamthis, atma-jiva or pratyagatma. Atma in one, but like the moon reflecting in several water pots seen as many moons. One atma is being seen as many due to the formation of antahkarana in jivas. To realize there is only one moon, we have to annihilate the water that reflects the many moons.
Once the seeker with yogic practices brings the prana to chidakasha, the reflected jiva disappears. Just by reciting these maha vakyas one cannot become Brahman. Only with yoga sadhana one can attain the state of Brahman
“వేద మహా వాక్య చతుష్టయము” (Veda Maha Vakya Chatushtayamu) అంటే ఉపనిషత్తులలోని నాలుగు ముఖ్యమైన సూక్తులు, ఇవి జీవాత్మ మరియు పరమాత్మల ఏకత్వాన్ని (Identity of Jiva and Brahman) బోధిస్తాయి. ఇవి నాలుగు వేదాల నుండి గ్రహించబడ్డాయి.
ఆ నాలుగు మహా వాక్యాలు:
ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ (Prajnanam Brahma)
వేదం: ఋగ్వేదం (ఐతరేయ ఉపనిషత్తు).
అర్థం: ‘జ్ఞానమే బ్రహ్మ’ లేదా ‘చైతన్యమే బ్రహ్మ’.
వివరణ: సమస్త జీవులలో ఉన్న పరిపూర్ణ జ్ఞానం లేదా చైతన్యం (Consciousness) బ్రహ్మ స్వరూపమే.
అహం బ్రహ్మాస్మి (Aham Brahmasmi)
వేదం: యజుర్వేదం (బృహదారణ్యక ఉపనిషత్తు).
అర్థం: ‘నేను బ్రహ్మను’.
వివరణ: వ్యక్తిగత ఆత్మ (జీవుడు) పరమాత్మతో (బ్రహ్మముతో) ఏకమని తెలియజేసే అనుభవ వాక్యం.
తత్ త్వమ్ అసి (Tat Tvam Asi)
వేదం: సామవేదం (ఛాందోగ్యోపనిషత్తు).
అర్థం: ‘ఆ బ్రహ్మము నీవే’ లేదా ‘అది నీవు (Tat-that, Tvam-you)’.
వివరణ: నీవు దేని కోసం వెతుకుతున్నావో, ఆ సత్యం నీలోనే ఉంది అని బోధించే వాక్యం.
అయమాత్మా బ్రహ్మ (Ayam Atma Brahma)
వేదం: అథర్వణవేదం (మాండూక్య ఉపనిషత్తు).
అర్థం: ‘ఈ ఆత్మయే బ్రహ్మము’.
వివరణ: మనలో ఉన్న అంతరాత్మయే (Atman) సత్యమైన బ్రహ్మమని (Absolute Reality) ఇది తెలియజేస్తుంది.
ఈ మహా వాక్యాలు వేదాంత విద్యకు, ముఖ్యంగా అద్వైత వేదాంతానికి మూలస్తంభాలు.