యోగం యొక్క అంతిమ లక్ష్యం Moksha (విముక్తి) లేదా Mukti (బంధం నుండి విడుదల) సాధించడం. ఇది Pranayama ద్వారా ప్రాణశక్తిని Samadhi స్థితిలో దివ్య కాంతిగా మార్చడం ద్వారా సాధ్యమవుతుంది.
యోగం యొక్క అంతిమ లక్ష్యం Moksha (విముక్తి) లేదా Mukti (బంధం నుండి విడుదల) సాధించడం. ఇది Pranayama ద్వారా ప్రాణశక్తిని Samadhi స్థితిలో దివ్య కాంతిగా మార్చడం ద్వారా సాధ్యమవుతుంది.
జ: లైంగిక సంయోగం సమయంలో నిశ్వాసం 72 అంగుళాల వరకు వెళ్ళి చాలా ఎక్కువ శక్తి నష్టం జరుగుతుంది. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం పొందడానికి ఈ శక్తిని సంరక్షించడం అవసరం.
జ: లైంగిక సంయోగం సమయంలో నిశ్వాసం 72 అంగుళాల వరకు వెళ్ళి చాలా ఎక్కువ శక్తి నష్టం జరుగుతుంది. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం పొందడానికి ఈ శక్తిని సంరక్షించడం అవసరం.
జ: బాహ్య నాడి శోధన వేళ్ళతో ముక్కుపుటాలను మార్చి మార్చి మూసుకుంటూ బాహ్య గాలిని లాగడం. నిజమైన Pranayama అంతర ప్రక్రియ, ముక్కును తాకకుండా, అంతర ప్రాణశక్తిని మథనం చేసి దివ్య కాంతిగా శుద్ధి చేయడం.
జ: మరణంలో ప్రాణశక్తి చివరి నిశ్వాసం ద్వారా బయటకు వెళ్ళిపోతుంది. Samadhi లో ప్రాణశక్తి చివరి ఉచ్ఛ్వాసనంతో లోపలే ఉంటుంది, BHRUMADHYAM వద్ద నిలిచి, SUSHUMNA ద్వారా మూడవ వెంట్రికిల్లో దివ్య కాంతిగా స్థిరపడుతుంది.
జ: IDA (చంద్ర నాడి) ఎడమ వైపున పరా-సానుభూతిక వ్యవస్థ, చల్లదనం ఇస్తుంది. PINGALA (సూర్య నాడి) కుడి వైపున సానుభూతిక వ్యవస్థ, వేడి ఇస్తుంది. SUSHUMNA కేంద్ర కాలువ – Pranayama ద్వారా IDA-PINGALA సమతుల్యమైనప్పుడు ప్రాణం ఇక్కడ ప్రవహిస్తుంది.
జ: ప్రతి వ్యాధికి మానసిక (PSYCHO) మరియు శారీరక (SOMA) భాగాలు ఉంటాయి. మనం కేవలం శారీరక భాగాన్ని చికిత్స చేస్తూ మానసిక భాగాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నాము, అందుకే వ్యాధులు పూర్తిగా నయం కావు.
జ: Pranayama శ్వాసన దశను పొడిగిస్తుంది (PRANA + AYAMA). శ్వాసను పట్టుకొని ప్రాణశక్తిని మథనం చేయడం ద్వారా వేడి (యోగాగ్ని) ఉత్పన్నమవుతుంది. ఉచ్ఛ్వాసనం నిశ్వాసం కంటే పొడవుగా మారడం వల్ల శక్తి సంరక్షించబడుతుంది.