జన్మ రాహిత్యం – ప్రశ్నలు మరియు సమాధానాలు

ప్ర. 1: జన్మ రాహిత్యం అంటే మరణించడమేనా?

జ: కాదు. మరణం జన్మ రాహిత్యం కాదు — మరణించిన వారు తప్పకుండా మళ్ళీ పుడతారు. జన్మ రాహిత్యం అంటే ఈ శరీరంలో ఉండగానే అంతఃకరణాన్ని (ఉపాధిని) దహించుకొని, ప్రాణ నిగ్రహం ద్వారా జీవుడు పరమాత్మలో లయమైపోవడం.

ప్ర. 2: తరంగం-సముద్రం ఉపమానం ద్వారా ఏం నేర్చుకోవచ్చు?

జ: తరంగం పుడుతుంది, పడుతుంది — కానీ సముద్రానికి పుట్టుక, చావు లేదు. జీవుడు తరంగం వంటివాడు; బ్రహ్మం సముద్రం. ‘నేను సముద్రాన్నే, తరంగాన్ని కాను’ అని తెలుసుకోవడమే జన్మ రాహిత్యం.

ప్ర. 3: చిత్త వృక్షానికి రెండు విత్తనాలు ఏవి? వాటిని ఎలా నాశనం చేయాలి?

జ: 1) ప్రాణ స్పందన — ప్రాణాయామం చేత నిగ్రహించాలి. 2) వాసనా బలం — జ్ఞానం (ఆత్మ విచారణ) చేత నాశనం చేయాలి. ఒకటి తగ్గగానే రెండవది కూడా వెంటనే నశిస్తుంది.

ప్ర. 4: ప్రాణాపానాలు ‘రెక్కలు’ ఎందుకు అంటారు?

జ: పక్షికి రెక్కలు ఎగురడానికి సహాయపడతాయి — అలాగే ప్రాణాపానాలు జీవుడికి ఒక శరీరం నుండి మరొక శరీరానికి ‘ఎగిరిపోవడానికి’ సహాయపడతాయి. ప్రాణాయామంతో వాటిని ‘కట్టివేస్తే’ జీవుడు వేరే శరీరానికి వెళ్ళలేడు — మరణ రాహిత్యం కలుగుతుంది.

ప్ర. 5: Website ఉపమానం కర్మ-జన్మ సంబంధాన్ని ఎలా వివరిస్తుంది?

జ: కర్మ చేయడం = Website తెరవడం. ఉన్నంతవరకూ నిర్వహించాల్సిందే. ఈ జన్మలోనే అంతఃకరణం (ఉపాధి) దగ్ధం చేస్తే (Website Close చేస్తే) — కర్మ ఖాతా శూన్యమై, మళ్ళీ జన్మించవలసిన అవసరం ఉండదు.

ప్ర. 6: యోగి వేమన పద్యం ఏ అద్వైత జ్ఞానం బోధిస్తుంది?

జ: ‘పుట్టువారెవరు, పుట్టకుండెవరు, పుట్టి గిట్టనట్టి పురుషులెవరు?’ — ఆత్మ పుట్టనే పుట్టలేదు. అజ్ఞానం వల్ల పుట్టినట్లు కనిపిస్తుంది. ‘పుట్టి పుట్టనట్టు బోధించి చూడురా’ — కలలో పుట్టినట్లు కనిపించినా, మేల్కొన్నప్పుడు అది అసత్యం అని తెలిసినట్లు, జ్ఞాని తనను పుట్టనివాడుగా తెలుసుకుంటాడు.

ప్ర. 7: యోగాగ్ని అంటే ఏమిటి? అది జన్మ రాహిత్యానికి ఎలా సహాయపడుతుంది?

జ: ప్రాణాపాన సంఘర్షణ వలన కలిగే అంతర జ్వాలయే యోగాగ్ని. ఇది పాప కర్మల పంజరాన్నంతా దహిస్తుంది. కర్మ దగ్ధమైన తర్వాత ఆ జ్ఞానం వలన జనన మరణ రహిత నిర్వాణం పొందవచ్చు.

ప్ర. 8: ఘట-ఘటాకాశ ఉపమానం ఏ సత్యాన్ని బోధిస్తుంది?

జ: కుండ మహాకాశంలో (బ్రహ్మంలో) ఉన్నప్పుడు ఘటాకాశం (జీవుని ఆత్మ) అందులో ఉంది. కుండ పగిలినప్పుడు ఘటాకాశం మహాకాశంలో కలిసిపోతుంది. అదే విధంగా ఉపాధి (అంతఃకరణం) నశించినప్పుడు జీవుడు బ్రహ్మ స్వరూపుడవుతాడు. పుట్టుక, మరణం ఉపాధికే కానీ చైతన్యానికి కాదు.

ప్ర. 9: కల ఉపమానం జ్ఞానానికి ఎలా సహాయపడుతుంది?

జ: కలలో పాత్ర పుట్టినట్లు, చనిపోయినట్లు అనిపిస్తుంది — కానీ కలలో కనే వ్యక్తి నిజంగా పుట్టలేదు, చనిపోలేదు. అదే విధంగా సంసారంలో ఆత్మ పుట్టినట్లు, చనిపోయినట్లు కనిపిస్తుంది — కానీ ఆత్మ నిజంగా పుట్టనే పుట్టలేదు. ఈ జ్ఞానమే జన్మ రాహిత్యానికి మార్గం.

ప్ర. 10: జన్మ రాహిత్యం సాధించాలంటే ఏం చేయాలి?

జ: 1) ప్రాణాయామం (యోగ సాధన) ద్వారా ప్రాణ స్పందన నిగ్రహించాలి. 2) ఆత్మ విచారణ (జ్ఞాన సాధన) ద్వారా వాసనలు నాశనం చేయాలి. 3) యోగాగ్ని ద్వారా సమస్త కర్మలు దగ్ధం చేసుకోవాలి. 4) ఈ జన్మలోనే అంతఃకరణాన్ని (ఉపాధిని) లయపరచుకోవాలి. అప్పుడు జీవుడు మరణించకుండానే పరమాత్మలో లీనమై జన్మ రాహిత్యం పొందుతాడు.

ప్రశ్న 1: జన్మరాహిత్యమనగా నేమి? మరణరాహిత్యమునకు దానికి ఏమి సంబంధము?

సమాధానం: జన్మరాహిత్యమనగా పునర్జన్మ లేకుండుట — అనగా జనన-మరణ చక్రమునుండి పూర్తిగా విముక్తి పొందుట. ఈ అధ్యాయము ఒక ముఖ్యమైన క్రమసూత్రమును బోధించుచున్నది: మొదట మరణరాహిత్యమును సాధించవలెను, అప్పుడే జన్మరాహిత్యము లభించును. నది ఒక ప్రవాహములా భావించుము — పైనుండి నీరు ఆపినచో క్రింద నది ఎండిపోవును. అట్లే మరణమును జయించినచో తిరిగి పుట్టుటకు అవకాశమే ఉండదు. ఈ సాధన జీవించి యుండగనే, ఈ దేహముతో నుండగనే చేయవలెను — మరణానంతరము ఈ అవకాశము లేదు.

ప్రశ్న 2: సముద్రము-కెరటము దృష్టాంతము ద్వారా ఏమి బోధించబడుచున్నది?

సమాధానం: సముద్రము బ్రహ్మమునకు, కెరటము జీవునికి సంకేతము. కెరటము సముద్రము నుండి పుట్టి, ఎగిసి, పడి, తిరిగి సముద్రములో కలిసిపోవును — కాని సముద్రము ఎప్పుడూ యథాతథముగా నుండును. దానికి పుట్టుక లేదు, నాశనము లేదు. కెరటమునకు బాధలుండవచ్చును కాని సముద్రమునకు ఎటువంటి బాధయూ లేదు. ఈ దృష్టాంతము బోధించునది ఏమనగా — జీవుని జనన-మరణ-దుఃఖములన్నియూ ఉపాధికి (శరీరమనస్సులకు) చెందినవే కాని అందులోని చైతన్యమునకు (ఆత్మకు) కావు. నీవు సముద్రమువే కాని కెరటమువు కావు — ఈ జ్ఞానమే విముక్తి.

ప్రశ్న 3: ఘటాకాశ దృష్టాంతమునకు సముద్ర-కెరటము దృష్టాంతమునకు భేదమేమి? రెండింటి ప్రాముఖ్యతయేమి?

సమాధానం: ఈ రెండు దృష్టాంతములు ఒకే సత్యమును వేర్వేరు కోణముల నుండి చూపించుచున్నవి. సముద్ర-కెరటము దృష్టాంతము చలనాత్మకమైనది — పుట్టుట, లేచుట, పడుట, కలిసిపోవుట అను క్రమములను చూపించును. ఇది సంసారచక్రమును వివరించును. ఘటాకాశ దృష్టాంతమో స్థిరాత్మకమైనది — భేదమే ఎన్నడూ లేదని చూపించును. కుండలోని ఆకాశము ఎప్పుడూ మహాకాశమే — కుండగోడ ఒక భ్రమను కల్పించెను అంతే. మొదటిది ‘తిరిగి వచ్చుట’ను బోధించినచో, రెండవది ‘ఎప్పుడూ వెళ్ళలేదు’అని బోధించును. రెండింటినీ కలిపి చదివినచో సంపూర్ణ అద్వైత దర్శనము లభించును.

ప్రశ్న 4: చిత్తమునకు రెండు బీజములు ఏవి? వాటి పరస్పర సంబంధమేమి?

సమాధానం: చిత్తవృక్షమునకు రెండు బీజములు: ప్రాణస్పందన (శ్వాస యొక్క కంపనము) మరియు వాసన (సూక్ష్మ సంస్కారములు). ఈ రెండూ ఒకదానిపై ఒకటి ఆధారపడి యుండును — ఒక చక్రమువలె. ప్రాణవాయువు స్పందించినప్పుడు మనసు బయటకు వెళ్ళి ఇంద్రియముల ద్వారా విషయములను గ్రహించును — దీనివలన కొత్త వాసనలు ఏర్పడును. ఆ వాసనలు మనసును మరింత బహిర్ముఖము చేసి ప్రాణస్పందనను పెంచును. విత్తనమును మట్టిలో వేసినచో వృక్షమగును, వృక్షము నుండి తిరిగి విత్తనములు వచ్చును — ఈ చక్రమును ఒక్క చోట తెంచినచో మొత్తము ఆగిపోవును.

ప్రశ్న 5: ప్రాణాయామము ఎందుకు ప్రధాన సాధనముగా చెప్పబడినది? వాసనా క్షయమును నేరుగా సాధించవచ్చునా?

సమాధానం: రెండు బీజములలో ప్రాణస్పందనయే ప్రధానమైనదని శృతి ప్రమాణము. కారణమేమనగా — శ్వాసను నేరుగా నియంత్రించుట సాధ్యము, కాని వాసనలను నేరుగా పట్టి తొలగించుట దుర్లభము. మనసు చేతిలోని పక్షి వంటిది — దానిని నేరుగా పట్టుట కష్టము, కాని దాని రెక్కలను (ప్రాణాపానములను) కట్టివేసినచో అది ఎగురలేదు. ప్రాణాయామము ద్వారా ప్రాణమును నిగ్రహించినచో మనసు తానంతట తానే అంతర్ముఖమగును, దృశ్యచింతన తగ్గును, వాసనలు క్షీణించును. అందుచేతనే యోగశాస్త్రము ప్రాణాయామమును మోక్షమునకు రాజమార్గమని చెప్పినది.

ప్రశ్న 6: “ప్రాణములు బైటకు పోకుండా భ్రూమధ్యములో ఐక్యమగును” అనగా నేమి? ఇది ఎట్లు మరణరాహిత్యమునకు దారితీయును?

సమాధానం: సాధారణ మానవునిలో మరణ సమయమున ప్రాణవాయువు శరీరమునుండి బయటకు పోవును — ఇదియే మరణము. కాని యోగి ప్రాణాయామము ద్వారా ప్రాణాపానములను భ్రూమధ్యమునందు (రెండు కనుబొమ్మల మధ్యన, ఆజ్ఞాచక్రస్థానమున) ఐక్యపరచును. ఈ ఐక్యమైనప్పుడు ప్రాణములు బయటకు పోవు అవసరము లేదు — అవి అంతర్ముఖమై చిదాత్మయందు లీనమగును. ప్రాణములు బయటకు పోనప్పుడు మరణము లేదు. మరణము లేనప్పుడు పునర్జన్మ లేదు. ఇదియే సుబాలోపనిషత్ వచనము — “నతస్య ప్రాణా ఉత్క్రామంతి” — యోగి ప్రాణములు బయటకు పోవు. ఈ స్థితియే జీవన్ముక్తి.

ప్రశ్న 7: కర్మకు జన్మకు గల సంబంధమును వెబ్‌సైట్ దృష్టాంతముతో వివరింపుము. జ్ఞానము ఈ చక్రమును ఎట్లు భేదించును?

సమాధానం: కర్మ చేయుట ఒక వెబ్‌సైట్‌ను ఓపెన్ చేయుట వంటిది. వెబ్‌సైట్ తెరచినంతమాత్రమున దానిని నడుపవలసిందే — అట్లే కర్మఫలమును అనుభవింపవలసిందే. ఫలమనుభవించుటకు తిరిగి జన్మింపవలెను. వెబ్‌సైట్ Close చేయనిదే అది నడుచుచునే యుండును — అట్లే ఉపాధిని (అంతఃకరణమును) నాశనము చేయనిదే పునర్జన్మ తప్పదు. జ్ఞానమనగా ఈ వెబ్‌సైట్‌ను శాశ్వతముగా Close చేయుట. యోగాగ్నితో పాపపంజరమును దగ్ధము చేసి, అంతఃకరణమును ఈ జన్మలోనే నిర్మూలించినచో, తిరిగి తెరచుటకు ఏమియూ మిగులదు — ఇదియే నిర్వాణము.

ప్రశ్న 8: “పుట్టి పుట్టనట్లు బోధించి చూడరా” అను వేమన వాక్యమునకు అద్వైత దృష్టితో అర్థమేమి?

సమాధానం: ఈ వాక్యము అద్వైత వేదాంతపు సారమును ఒక్క వాక్యములో బోధించుచున్నది. “పుట్టి” అనగా వ్యావహారిక దృష్టిలో — ఈ ప్రపంచములో శరీరధారిగా కనిపించుట. “పుట్టనట్లు” అనగా పారమార్థిక దృష్టిలో — ఆత్మకు పుట్టుకయే లేదు. స్వప్న దృష్టాంతముతో ఇది స్పష్టమగును: కలలో నీవు పుట్టినట్లు, బ్రతికినట్లు, అనుభవించినట్లు కనిపించును. మేల్కొన్నప్పుడు ఏదియూ జరుగలేదని తెలియును. కల సత్యము కాదు, కాని కలకనువాడు (ఆత్మ) సత్యము. అట్లే సంసారము అసత్యము, దానిని సాక్షిగా చూచు ఆత్మ సత్యము. ఈ విచక్షణ కలిగినవాడే జ్ఞాని — అతడు ప్రపంచములో నుండియూ ప్రపంచమునకు అతీతుడు.

ప్రశ్న 9: “నాకు జన్మరాహిత్యం కావలె” అని ప్రార్థించువారికి ఈ అధ్యాయము ఏమి బోధించుచున్నది?

సమాధానం: ఈ అధ్యాయము ఒక సూటియైన ప్రశ్నను అడుగుచున్నది: “జన్మరాహిత్యం ఎవరికి కావలె?” అని అడిగినచో “నాకు” అని బదులిత్తురు. కాని “ఆ నీవు ఎవరు? జన్మరాహిత్యం పొందిన తర్వాత నీవు ఎక్కడ ఉందువు?” అని అడిగినచో సమాధానము చెప్పలేరు. ఈ విచారణయే ఆత్మజ్ఞానమునకు తొలిమెట్టు. గ్రుడ్డిగా దేవుని ప్రార్థించుట సరిపోదు — “నేను ఎవరు?” అని విచారణ చేసినప్పుడు, జీవుడు బ్రహ్మమే అని తెలిసినప్పుడు, పుట్టువాడే ఎవరూ లేరని అర్థమగును. ప్రార్థన భక్తిమార్గమునకు చెందినది, కాని జ్ఞానము లేనిదే అది పూర్తికాదు.

ప్రశ్న 10: భగవద్గీత 4-9 శ్లోకమును ఈ అధ్యాయము ఏ సందర్భములో ఉదహరించుచున్నది? దాని పూర్తి భావమేమి?

సమాధానం: “జన్మ కర్మ చ మే దివ్యం ఏవం యో వేత్తి తత్త్వతః / త్యక్త్వా దేహం పునర్జన్మ నైతి మామేతి సోర్జున” — ఈ శ్లోకము ఈ అధ్యాయములో రెండుసార్లు ఉదహరించబడినది: ఒకసారి సముద్ర-కెరటము దృష్టాంతము తదుపరి, మరొకసారి యోగి వేమన పద్యము తదుపరి. భావమేమనగా: భగవంతుని జన్మలు మాయాప్రకృతి ద్వారా జరుగునవి — నిజముగా ఆయన పుట్టలేదు. అట్లే జీవుని జన్మలు కూడ ఉపాధి ధర్మములే కాని ఆత్మ ధర్మములు కావు. ఈ తత్త్వమును “యథార్థముగా” (తత్త్వతః) ఎవరు తెలిసికొందురో — అనగా బుద్ధితో మాత్రమే కాక అనుభవపూర్వకముగా ఎరుగుదురో — వారు స్థూల, సూక్ష్మ, కారణ దేహములను (“దేహం” అను బహువచనార్థము) విడిచి, పునర్జన్మ లేకుండా భగవంతుని పొందుదురు. ఇదియే జన్మరాహిత్యము యొక్క సారము.

✦  OM TAT SAT  ✦

సర్వం బ్రహ్మార్పణమస్తు

Let all be offered unto Brahman.